اینجا کسی هوای مسیحا نمی کند

                                                   این خاک احترام به دریا نمی کند

شهر پر از هوی نفسم را گرفته است

                                               اینجا کسی برای تو جا وا نمی کند

نامت برای رفع بلا روی طاقچه است

                                             ورنه کسی نگاه به آقا نمی کند...

سلام رفقا

اگربرای دیدن تبریک ایام میلادش آمده ای شرمنده ات هستم

می نویسم آنچه را که در این ایام انتظار نداشتی دروبلاگ کاروان دکترموسوی که کاروان عشق بودبخوانی همانچه که در دلم می جوشید :

ایام، ایام میلاد توست ای مولای من  

می دانم که تو خود ازمن وما مشتاق تری به ظهورت من که دلم دوده گرفته از روزمرگی هاست و زنگار غفلت بر جانم رسوخ کرده است از دیدن وشنیدن بی عدالتی ها و ظلم وجور اشقیا و ... به تنگ امده ام اینها با دل نازنین تو که بر همه جوانب امور اشراف داری چه می کند .

اگر این ظلم وجور وفسق وفجور ها که در گوشه گوشه جهان بیداد می کند نشانه ای از آخر الزمان که ظهور خواهی کرد نیست پس چه است؟؟؟

این ایام که هر کوی وبرزن زینت شده به نام زیبایت است غم دوریت را بیش از هر روز دیگر حس می کنم می خواهم شاد باشم و از شادی بنویسم ولی چه کنم که دلم رضا نیست چگونه مبارک باد بگویم که برکت را در ظهورت می بینم و چگونه شادباش بگویم که روزمان چون شب سیاه گردیده...

  اللهم انا نشکو الیک من قلت عددنا و کثرت عدونا وغیبت ولینا

تو می آیی وخواهم نگاشت

ظهور حضرت موعود مبارک

وعده من وتو روی پله  جمعه